من‌نوشته

.انسان جز آنچه می‌دهد، چیزی ندارد

من‌نوشته

.انسان جز آنچه می‌دهد، چیزی ندارد

نگران نباشید، من زنده ام

جمعه, ۱۴ اسفند ۱۳۹۴، ۰۷:۵۹ ب.ظ

ای خواننده عزیز، که این بطری را از آب گرفته ای؛

اکنون دو روز است که اینترنت ما قطع شده است و من در این جزیره خوابگاه، میان کوچه باغ های طرشت، ایزوله شده ام.

در این مدت، با مرتضی غذا پختیم، اینترنت وصل نشد؛اتاق تکانی اساسی کردیم برای عید، ظرف شستیم، جارو کردیم، حتی گردگیری کردیم، باز هم اینترنت وصل نشد؛ لب بالکن نشستیم، عود روشن کردیم، برای هم حافظ خواندیم و غزل قورت دادیم، اما هنوز اینترنت وصل نشده است. الان که این نامه را می نویسم، مرتضی و من به اتفاق هزار نفر دیگر، سیم های خشک مودم ها را می مکیم به امید چند بایت یا بیت داده، اما دریغ و افسوس. ای خواننده عزیز، اگر دستت میرسد، به مسئولین محترم دانشگاه بفرما که پای مبارک را از روی سیم های نحیف خوابگاه بردارند. می ترسم اگر روند به همین گونه باشد، تا چند روز دیگر مجبور شویم برای سرگرم شدن، گرگم به هوا بازی کنیم و برای هم سبیل آتشی بکشیم!

پ.ن.1 : خدایا در بطری رو محکم می بندم، خودت کاری کن آب توش نره

پ.ن.2 : به خانواده هامان بگوئید من -میم خ-، مرتضی و آن هزار نفر هنوز زنده ایم.


موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۴/۱۲/۱۴
میم خ

نظرات  (۵)

خخخخخ
باز خوبه توفیق اجباری شد خونه تکونی کردید
پاسخ:
بله واقعا جای شکرش باقیست :)
باید بگم که اینترنت وصل شد و ارتباط ما با دنیای مجازی برقرار.
نمی دونم از دعای خیر دوستان بود یا ارتباط قوی شون با مسئولین دانشگاه!
علی ای حال دارم فکر می کنم کاش درخواست های بهتری کرده بودم :|
نامه شما را خواندم:
پاسخ اش را اینجا ببینید:
http://note-book.blog.ir/1394/12/14/This-page-cant-be-displayed
پاسخ:
احسنتم (ذوق زده):-)
۱۵ اسفند ۹۴ ، ۲۱:۰۴ چشم به راهم ...
:)))
۲۲ اسفند ۹۴ ، ۰۳:۰۵ اَسی بولیده
سیبیل آتشی گزینه ی خوبیه :))))
پاسخ:
:)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی